Interview met Chantal de VriesChantal de Vries.jpeg

 

Naam: Chantal de Vries

Functie: Atheneum 6 leerlinge


Heb je in je gezin/familie te maken (gehad) met kanker?
Ja, mijn opa heeft een vorm van huidkanker. Hij heeft lichttherapie gehad omdat hij psoriasis heeft en deze therapie heeft waarschijnlijk de kanker veroorzaakt. Ook is mijn neefje ernstig ziek. Dat leek in eerste instantie kanker maar het blijkt een chronische spierziekte te zijn.

Wordt er openlijk over gesproken in je gezin/familie?
Ja, we praten er allemaal openlijk over. Alleen mijn opa vindt dit zelf heel lastig.
Niet omdat hij zich ervoor schaamt maar omdat hij de baas wil zijn over zijn eigen lichaam.
Althans, dat is hoe het op mij overkomt. Dit is af en toe best lastig!

Wat vind je van een lichaam met een borst minder?
Dat vind ik niet vreemd. Ik begrijp wel dat vrouwen geen reconstructie willen of een prothese willen dragen.
Het is ook niet belangrijk; het gaat om het innerlijk. Stel dat mijn moeder blind zou worden dan moet ik toch ook afgaan op wat ze zegt over mij terwijl ik weet dat ze het niet ziet? Het gaat om vertrouwen, dat is het belangrijkste. En dat kan ook zonder borsten.

Waar zou je zelf voor kiezen: je hebt de keuze uit reconstructie, prothese of ontboezeming?
Ik ben nog jong; ik zou nu niet kiezen voor ontboezeming maar later als ik een gezin zou hebben misschien wel.

Heb je nog een vraag aan mij?
Nee, maar ik wil nog wel even vertellen hoe we gekomen zijn bij dit interview.
Ik heb in November 2013 mijn haar gedoneerd aan stichting Haarwensen. Dit is een stichting die haarwerken en pruiken verzorgt voor kinderen met kanker of een vorm van Alopecia (spontane haaruitval). Ik ben op het idee gekomen doordat een vriendin van mij het ook had gedaan. Daarnaast werd mijn neefje kort daarna ziek, en zo kon ik indirect iets terug doen, was het niet voor hem, dan wel voor andere zieke kinderen. Daarnaast is je haar afknippen natuurlijk ook een bijzondere ervaring. (zie foto, links met lang haar, rechts 15 weken na mijn donatie) 

Ook hiermee heb ik te maken gehad met vele (verschillende) reacties. Daarmee besef je nog beter hoe mensen zonder borst zich moeten voelen, en heb ik nog meer respect gekregen.