Interview met Marieanne DonzeMarieanne_Donze.jpg

Functie: Nursepractitioner

 
1. In welke zin heeft u te maken (gehad) met borstkanker?
In mijn werk als verpleegkundige kreeg ik ermee te maken. En gedurende de opleiding tot nursepractitioner heb ik een aantal weken een trainingsprogramma gevolgd bij een mammacareverpleegkundige. Privé ben ik niet direct in aanraking geweest met borstkanker. Enkele tantes hadden borstkanker maar daar ik weinig contact met hen had heb ik er persoonlijk met hen nooit over gesproken. Mijn schoonmoeder had borstkanker maar zij was hier heel gesloten over.

2. Wordt erover gesproken binnen de familie/uw relatie/gezin?
Jazeker,  in de trant van ‘wat zou je doen als…., en hoe ga je om met de angst die de diagnose met zich meebrengt.’  Zo’n diagnose heeft grote impact op je leven, maar dat is niet alleen voor borstkanker maar voor alle vormen van kanker.

3. Wat vindt u van een lichaam met een borst minder?
Tot ik jou leerde kennen heb ik niet gedacht aan de mogelijkheid van leven met een borst minder. Maar ik kijk daar nu toch anders tegenaan. Ik zie het niet meer als een onvolkomenheid, en moet dus zeker niet verborgen worden.

4. Welke keuze zou u maken als het u/of uw partner zou overkomen? U heeft de keuze uit drie mogelijkheden: prothese, reconstructie, ontboezeming.
Ik weet op dit moment niet welke keuze ik zou maken. Het lijkt me nu minder belangrijk om twee borsten te hebben dan hoe ik daar vroeger over dacht. Maar als het mezelf zou overkomen zou ik momenteel niet weten welke keuze ik zou maken, wel dat een prothese voor mij niet tot de opties behoort.

5. Wilt u nog iets aan mij vragen?
We hebben al regelmatig met elkaar gesproken en weet daardoor al veel over je. Ik bewonder de kracht waarmee jij je keuze uitdraagt maar vraag me wel af hoe je omgaat met “negatieve” reacties.

Karin: onder ‘negatieve’ reacties schaar ik de opmerking die ik eens kreeg: ‘zo ga je er toch niet bijlopen’. Toen iemand dat tegen me zei ben ik met haar in gesprek gegaan en heb geluisterd naar haar om te weten waar haar opmerking vandaan komt. Het bleek dat zij angst voelde om zonder prothese de deur uit te gaan. Mijn ervaring is dat met elkaar in gesprek gaan altijd het beste werkt.